Σπήλαιο Παπανικολή

Ένα μεγάλο θαλάσσιο σπήλαιο στη νοτιοδυτική ακτή του Μεγανησίου, το Σπήλαιο Παπανικολή σχηματίζεται μέσα στους ασβεστολιθικούς βράχους της ακτής. Η είσοδός του φτάνει περίπου τα 60 μέτρα σε πλάτος και έως 20 μέτρα σε ύψος πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, ενώ το κοίλωμα εκτείνεται περίπου 120 μέτρα στο εσωτερικό του. Το άνοιγμα δεν αποκαλύπτει αμέσως όλο το μήκος του σπηλαίου, καθώς η διαμόρφωσή του στρέφεται προς το εσωτερικό. Στο βάθος σχηματίζεται μικρή αμμώδης παραλία.

Η γεωλογική του μορφή συνδέεται με τη δράση της θάλασσας στα παράκτια ασβεστολιθικά πετρώματα. Στο εσωτερικό διατηρούνται σταλακτίτες και άλλοι σχηματισμοί, ενώ η παρουσία της θάλασσας σε όλο το μήκος του κοιλώματος δημιουργεί ένα χαρακτηριστικό μεταβατικό τοπίο ανάμεσα στο χερσαίο σπήλαιο και το παράκτιο περιβάλλον. Η ονομασία συνδέεται με το ελληνικό υποβρύχιο «Παπανικολής» του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η τοπική παράδοση αναφέρει ότι το σπήλαιο χρησιμοποιήθηκε ως καταφύγιο ή ορμητήριο του υποβρυχίου, όμως η συγκεκριμένη σύνδεση δεν τεκμηριώνεται με απόλυτη ιστορική βεβαιότητα.

Η πρόσβαση γίνεται μόνο από τη θάλασσα, συνήθως με εκδρομικά σκάφη ή ιδιωτικό σκάφος. Η είσοδος στο σπήλαιο επιτρέπει την παρατήρηση των γεωλογικών σχηματισμών από το νερό, ενώ στο εσωτερικό υπάρχει δυνατότητα κολύμβησης όταν οι θαλάσσιες συνθήκες το επιτρέπουν. Η περιοχή είναι εκτεθειμένη στις καιρικές συνθήκες και η προσέγγιση με σκάφος απαιτεί προσοχή.